Seria Matrice 4D zyskała zgodność C6 w trybie samodzielnym

Kiedy DJI ogłosiło, że seria Matrice 4D uzyskała certyfikację C6 w połączeniu z DJI Dock 3, był to przełomowy moment dla zautomatyzowanych operacji dronowych w Europie. Jednak dla pilotów i operatorów, którzy korzystają z operacji prowadzonych ręcznie, a nie ze stacji dokującej, pozostawało jedno pytanie: co z lotami w trybie samodzielnym?

Teraz odpowiedź jest już jednoznaczna. Oznaczenie C6 dla serii Matrice 4D obejmuje również konfigurację samodzielną, gdy dron jest obsługiwany z wykorzystaniem DJI RC Plus 2 Enterprise, pod warunkiem użycia wymaganego oprogramowania oraz oficjalnej dokumentacji. Sprzęt był do tego gotowy od początku. Klasa C6 się nie zmieniła. Zmienił się zakres zgodności, który obejmuje teraz obie konfiguracje, pomagając operatorom przygotować się do realizacji operacji w ramach STS-02.

Warto pamiętać o jednym wymaganiu: statek powietrzny musi działać na oprogramowaniu w wersji 17.1.5 lub nowszej. Jeżeli aktualizacja nie została jeszcze wykonana, właśnie od tego należy zacząć.

Co właściwie oznacza zgodność z C6 i dlaczego tryb samodzielny zmienia tak wiele?

C6 to oznaczenie klasy BSP określone w Rozporządzeniu Delegowanym UE 2019/945. Wspiera ono wybrane standardowe scenariusze operacji w kategorii szczególnej, w tym STS-02, pod warunkiem że operator spełnia również wymagania operacyjne wynikające z Rozporządzenia 2019/947.

Aby dron mógł posiadać oznaczenie C6, musi spełniać rygorystyczne wymagania techniczne, które są wbudowane w sam statek powietrzny:

• Maksymalna masa startowa (MTOM): poniżej 25 kg, z uwzględnieniem wszystkich ładunków.
• Maksymalny charakterystyczny wymiar: nie większy niż 3 metry.
• Maksymalna prędkość pozioma: nieprzekraczająca 50 m/s.
• System zakończenia lotu (FTS): system niezależny od kontrolera lotu, który uruchamia się automatycznie, gdy dron przekroczy wyznaczony obszar geocagingu. Nie jest to funkcja opcjonalna i nie można jej wyłączyć.
• Monitorowanie łącza C2: ciągłe monitorowanie z czterema poziomami siły sygnału wyświetlanymi pilotowi: silny, średni, słaby oraz utrata sygnału.
• Egzekwowanie obszaru lotu: statek powietrzny musi obsługiwać wcześniej zaprogramowane granice operacyjne, zdefiniowane przed rozpoczęciem misji.
• Geocaging: aktywny system pokładowy egzekwujący wyznaczoną granicę geografii lotu, zapobiegający opuszczeniu przez statek powietrzny określonej przestrzeni operacyjnej.

Seria Matrice 4D została zaprojektowana tak, aby spełniać wszystkie te wymagania. Jej oznaczenie C6 potwierdza zgodność sprzętową. Aktualizacja oprogramowania dla trybu samodzielnego w wersji 17.1.5 lub nowszej rozszerza zweryfikowany zakres zgodności, obejmując również operacje realizowane z użyciem kontrolera RC, obok integracji z DJI Dock 3, która wcześniej była jedyną certyfikowaną konfiguracją.

Dla operatorów to rozróżnienie ma duże znaczenie. Oznacza bowiem, że można teraz wykonywać operacje z użyciem M4D w ramach zgodności z C6 zarówno podczas misji w pełni zautomatyzowanych, realizowanych ze stacji dokującej, jak i podczas ręcznego pilotowania z naziemnej stacji kontroli. Ten sam statek powietrzny. To samo oznaczenie. Obie konfiguracje są teraz objęte właściwym zakresem zgodności C6.

STS-01 vs STS-02: operacyjny przeskok, dla którego warto dążyć do zgodności z C6

Aby zrozumieć, dlaczego ta aktualizacja jest tak istotna, trzeba najpierw wyjaśnić, co faktycznie umożliwia C6. A to oznacza zrozumienie różnicy między STS-01 a STS-02.

STS-01 jest przeznaczony do operacji w kontrolowanych środowiskach miejskich z wykorzystaniem dronów klasy C5. Wymaga utrzymywania VLOS, czyli lotu w zasięgu wzroku pilota, przez cały czas trwania operacji, ogranicza prędkość poziomą do 5 m/s oraz przypisuje pilota do określonej strefy naziemnej z konkretnymi odległościami buforów bezpieczeństwa. To praktyczne ramy dla wielu komercyjnych zastosowań, ale zasadniczo ograniczone do operacji VLOS.

STS-02 to zupełnie inna kategoria operacji. Jest przeznaczony do działań na obszarach słabo zaludnionych z wykorzystaniem dronów klasy C6 i dopuszcza lot BVLOS, czyli poza zasięgiem wzroku pilota, w trakcie misji, pod warunkiem że statek powietrzny porusza się po wcześniej zaprogramowanej trasie.

Warto podkreślić, że VLOS pozostaje obowiązkowy podczas startu i lądowania. Operacja BVLOS w trakcie lotu jest dozwolona wyłącznie wtedy, gdy statek powietrzny porusza się po wcześniej zaprogramowanej trasie. To dokładnie ten typ operacji, który mają wspierać systemy geocagingu oraz egzekwowania obszaru lotu zastosowane w M4D.

Czego nie zastępuje zgodność z C6

Warto jasno to podkreślić. Seria Matrice 4D z oznaczeniem C6 oraz oprogramowaniem w wersji 17.1.5 lub nowszej spełnia wymagania dotyczące samego statku powietrznego dla operacji STS-02. Wymagania po stronie operatora nadal pozostają Twoją odpowiedzialnością:

• Deklaracja STS-02 lub zezwolenie na operację złożone do właściwego krajowego organu lotniczego (NCA)
• Certyfikat wiedzy teoretycznej obejmujący scenariusze standardowe, wydany przez właściwy organ krajowy
• Certyfikat umiejętności praktycznych STS-02 właściwy dla tego scenariusza
• Instrukcja operacyjna zgodna z wymaganiami STS-02
• Instrukcja obsługi technicznej oraz dziennik obsługi dla M4D
• Plan reagowania awaryjnego (ERP)
• Plan koordynacji obserwatorów, jeżeli operacja jest wykonywana poza zasięgiem 1 km

Żaden z tych wymogów nie zostaje zniesiony przez sam fakt posiadania przez statek powietrzny statusu C6. Zgodność drona oznacza, że organy nadzoru mogą zweryfikować, czy sprzęt spełnia wymagany standard, ale nie zastępuje to zezwolenia operacyjnego ani certyfikacji pilota. Jeżeli prowadzisz już operacje w ramach STS-01 i posiadasz certyfikaty kompetencji dla scenariuszy standardowych, droga do STS-02 obejmuje dodanie praktycznej oceny STS-02 oraz odpowiednią aktualizację instrukcji operacyjnej.